"renkli, türkçe, dublajsız."

2012-02-01T03:37:00.000+02:00

Mutlu musunuz? cok afedersiniz, yanlis bir girizgah. hey siz hic?.. elbette ki, coksel. bence de oyle. leş bir hayati nasil da appacik (euhueheuhuee) yasabiliyorsunuz? yahu sizin iciniz yok mu hic? bilmem benim var, aciyor da biraz, sizin? pekig. pekig efendim pekig. nebleyim garip geliyor bana. bi sure sonra bazi perdeler kalkiyor zihinden.. ulan o bunlari derken ben nasil dusunmeyip, heeee, hmm, ayy, dedim diyorsun, sonra biraz sigara ve 2 tane soru isareti.. ucaga nasil yetistim hatirlamiyorum. cok mutsuz olacaksiniz bu da benim en buyuk mutlulugum : ) mutsuz hayatlardan mutluluk kirintilari cikarmayi sizinle ogrendim, simdi de sizden caliyorum beni ayakta alkislayiniz. daha kotu durumlara dusmenizi ehemmiyetle dusluyor, skimdassagima denk kod adli, oha cokselim altyazili guzide manali laflarimizi single malt fiskimi icerken, "aptal asik" damgasini yiyecegimi bile bile, ragmen, her seye ragmen ve ayikken, daha da kotu gunleri gormenizi şiddetle umid ediyorum kontes. unutmayiniz ki beni siz kotu yaptiniz. her seyin fazlasinin cok zarar getirdigini hele, tam da bunu, gayet iyi ogrettiniz. nasil olsa her seyin fazlasini yine isteyecek ve hep husrana ugrayacak olmaniz beni yuzotuzkiloluk kuzenimle ciftetelli oynatmaya yetecek kadar eglendiriyor kontes. sahi, biz sizinle hic film izlemis miydik? gecenlerde kibris'a gittim, gitmesem de olurmuş.. degişen ben degilim donuşen zaman. hangimizin ozguveni daha saglam? onu bulmaya calisiyorum eheh. ajsdkasa. bu sene iyi kar yapti, o romantizm ayaklari cok etkiliyor. leşi leşle ikame etmek niye diye sorduruyor kar. kar seni bile ortemiyor kontes. gozaltlarina komur surecigin gunler de gelecek, karanligi unutamayasin diye. cok mutsuz olacaksin kontes, unvanini alacaklar.

2012-01-27T13:26:00.001+02:00

"içimizde doğan her fikirle içimizdeki bir şeyler çürür."

2012-01-21T01:47:00.001+02:00

gidiyorum ama dönüşüm adeta legen - wait for it - darrryyy olacak lan.

baba bana bağırma

2012-01-15T06:51:00.000+02:00

yol ıslanmasın diye
şemsiye açanlara...

baba bana bağırma

bülbülleri kaçırdın ormanlarımdan

kulaklarımın kapılarını havalara uçurdun

kapılar baba kapılar pencereleri alıp gittiler

tenorlar kaçtı ses tellerinden

çevreye saçıldı yavru diktatörler

seni ne sopranolar istedi de vermedik baba

baba bana bağırma

bayrak direklerine konan kartalları anlat

uzun uzadıya

nasıl da göremediler avcıları

o keskin gözleriyle vah hah ha

şans yıldızlara özgü bir yalan baba

yıldızlara tükürüp tükürüp onları gezegen yaptınız

savaşan halklar taktınız dünyanın boynuna

yalanları yazdım defterime hiç unutmadım

radyasyonu radyo istasyonu sanan Bakanları

çiğleri, Meclis tavanını çiğ köftelerle çiğneyen

doğum sonrası acılarını cüce ülkeler doğuran kadınların

hiç unutmadım

sakallarını yüzlerinde

yüzlerini sakallarında unutan adamları

ve ısırgan tarlalarındaki parçalarını

Uğur Mumcu'yu biz yapan bombanın

hiç unutmadım

uzak yakın tüm tuzakları baba

yolun ezdiği oyuncak bir kamyonsun sen

bir gam ağacısın

kar yüküne dayanamayıp kırılan

ilkbaharı gerzeklere ödünç verdin

geri getirmediler

güneşin başına gelenleri

biz ilkbaharsız nasıl anlarız baba

baba bana bağırma

bir kulağımdan giriyor sözlerin

öbür kulağımı tıkıyor

Buenos Aires'te olsaydım diyorum içimden

Eva'nın peronunda

karanlıktan kuşlar çalan bir tren

bir bıçak kaçağı

tangonun bacaklarını havaya kaldırdığı kentte

ama iyi ki buradayım, burada hiçbir şeyi unutmadan

burada

bilginin bilgisizlikten daha çok acı verdiği yerde

burada, tam karşında

hapisanelerde hintyağı gibi bir şeydi zaman

hastanelerde pıhtılaşmış kan gemisi gibi

yol alırdı saatler

karılarının namuslarını dillerinde saklayan

adamlar vardı bir taraflarda

televizyon kanallarında yitirilen çocuklar

gökyüzüne düşmemek için denize yapışan balıklar

ve depolara indirilen Lenin heykelleri vardı

Sovyet Rusya'da

kafandaki duvarları

niye cebine koymuyorsun sen baba

baba bana bağırma

farkında değilsin

arkasını ezilenlerin yaladığı

bir posta puludur dünya

bir karadelik yutana kadar uzayda bizi

asansör boşluğuna itilen bir kedisin sen

söylemenin tam sırası

ülkeyi bu duruma senin oy verdiğin

partiler getirdi baba

ama ben buradayım, burada hiçbir şeyi unutmadan

bir yaşamlık kaygı duruşundayım

yakın tarihimiz için

baba bana bağırma

bacağından vurulursa bir şiir

nereye kadar gidebilir

bana bağırma baba

kendine bağır

yoksa her şey bitebilir

on the road: volume iv.

2012-01-13T06:35:00.001+02:00

on gün sonra kıbrıs'a gidiyorum ama içimde garip bi sıkıntı var. dişim de ağrıyor hem. galiba geri dönmek istemiyorum. yine bir şehri ve içindekileri bırakıp gitme sevdasına kapılmak üzereyim. büyük sıkıntı. gidersem istanbul'u çok özlerim gibime geliyor. özlerim. gerçi muğla'yı bile özlüyorum lan aklsda. garip. gidince iş için birkaç görüşme yapacağım. galiba o kısım cezbediyor. zamanı geldi diye düşünüyorum. etrafıma bakınca, zamanın geçtiğini bile söylemek mümkün. dişim çok ağrıyor. sonuçta etrafta kimse yok. para kazanmak için de istemiyorum orada kalmayı. yani konu para da değil, burada kazanıyorum zaten. konu ne onu çözemiyorum. olm insanlar depreşince saçlarını filan kestirir, nebleyim misal bizim aşçı saçlarını filan boyattı klasa, ama bende öyle bi durum hasıl olamıyor. ben depreşince gidiyorum. depreşmek de ayrı bi olay tabii aklsdja. aslında gitmek istemiyor da olabilirim. gitmemek için her şeyi yapıyorum bi de klasda. bugün unv' olayına başvurmak için gereken sınav olayına katılmak için gereken zikindirik işlerimleri tamamladım. biraya vereceğim parayı ösym'ye yolladım. biraz da onlar içsinler. gitmemek. gitmek. bilmiyorum lan çok garip. askerlik mevzuu için unv. olayına giriyorum kabul, ama gidersem öyle bi derdim olmayacak ki, kendimi kandırıyorum paso. gitti 35 amk. hadi gittim diyelim, işin o kısmını da düşünüyorum. şehr-i istanbul'dan sıkılan adam, tanrının bile unuttuğu taksim'den küçük adada ne yapar olm aklsda? kumar filan da oynayan bi insan değilim. çıkıp gezeyim desem, 15 dakikada bitiyor girne? nereye gezecem allasen. arkadaşlar diyo ki, "para kazan olm biriktir bikbikbik." güzel diyor arkadaşlar. çok güzel arkadaşlar da, olm orda kimse yok paraları biriktirip götüme mi sokacam, diye yanıtlıyorum gebeş arkadaşlarımı. "tatile gelince anasını sikeriz kanka sen rehad ol" minvalinde ataklarla beni iknaya çalışıyorlar. güzel diyorlar aslında. "askerlikten de yırtarsın, gül gibi bedelli bro" diye ataklarını sürdürüyor gebeşler. ayakta alkışlıyorum ikna çabalarını. ben kimseyi böyle ikna edemedim lan aklsdasd. kendimi bile. telkinler işime yaramadı hiç. hep bilmediğim yollardan gittim mınakoyim. şimdi gitmeye karar versem, fizibilete çalışmaları falan filan olayları derken nerden baksan mayıs'ı bulur. ben mayıs'a kadar "nassı olsa gidiyom sik anasını" deyip iyice gebeşleşirim, leşleşirim. irade yok, napcan. ben tam gitmeye karar veririm, a$ık olur kalırım. sonra ayrılınca ızdırabını sikeyim ben gidiyorum derim, yine de gidemem. anlamadığım mevzu, istanbul mu karılar mı yoksa tek başınalığın dayanılmaz hafiifliği mi bilemiyorum. olaya farklı bi açıdan bakayım, askerliği ekarte edeyim, gözüm gönlüm ufkum açılsın, sonra ne yapacaksam yolumda engel kalmasın, diye gitme olayını kendi içimde "ok bro, git." diye alkışlatıyorum. bak bu fikir her zaman için en mantıklı yol, ama bende mantık yok. odunum. ceviz. bilmiyorum. düşünemiyorum pek, çünkü dişim ağrıyor. gitme fikri güzel geldi hep bana. mersin'den, girne'den, magosa'dan, muğla'dan ve izmir'den gidebildim. istanbul'dan gitmek biraz sıkıntılı bi durum olsa da, geri döneceğini bilmek o sızıyı biraz hafifletiyor. bakalım.

2012-01-02T01:04:00.001+02:00

"ey deniz! sen bile ıslanırsın
ben senin sonsuzundan bir alkolik çocuğum"

2011-12-30T05:08:00.000+02:00

bilmiyorum. ben adam olmam bak, bi onu biliyorum. toparlanamiyorum. toparlanmak istemiyorum sanirim. saat yine beş olmuş. evet işe gec kalacagim. yahu benim derdim ne? neden bu kadar eziyet? nedir bu acinin sirri? o kadar mi lan? evet. ya gelip biri beni dovsun. ben kotuyum. fena. uyumak istememek, uyuyamamaktan daha kotu be. şey.., neyse. sorma diyor bak sezen ablam.

2011-12-28T19:41:00.004+02:00

kıbrıs yolcusu kalmasın.

2011-12-28T02:01:00.001+02:00

"taştan ayrılmayı kafasına koymuş bir kum tanesi kadar bahtiyarım."

2011-12-26T04:26:00.000+02:00

"beklenen geç geliyor; geldiği sırada insan başka yerlerde oluyor."

2011-12-13T20:58:00.000+02:00

"şişeler, bir şeyin hala mümkün olduğu inancının tadını veremiyor."

2011-12-11T22:04:00.001+02:00

sikeyim. 1-2 haftadir huzurluyum ya, nebleyim paranin anasini sikmi$im, icimdekileri oldurmu$ boyle fre$ takiliyorum, her $ey yolunda seyretmekte ve cok mutluyum ya, illa ki bir $ey cikacak minakodugmun yerinde. olmesin minakoyim. sikeyim kimse olmesin lan.

2011-12-09T00:36:00.001+02:00

son birkac gundur cok iyiyim lan. oha resmen muhte$emim lan her yonden.

2011-12-01T05:34:00.001+02:00

senden nefret ediyorum.

hmm..

2011-11-26T03:24:00.001+02:00

http://www.korotonomedya.net/kor/index.php?id=21%2C155%2C0%2C0%2C1%2C0

patka

2011-11-02T03:38:00.002+02:00

günışığının yalvaryakar sürüklendiği minik bir yezidi ayininde çocuklar avuçlarını açıyorlar güneşe: ketum ve görkemli. biraz da '04 mormoreto tadinda: kekrem. ben çok uzaktayım o zaman, gözlerin gözlerden uzak olduğu zamanlarda. gidilemeyen zamanlardan bahsediyorum. alice calarken bitsin diye beklersin, sonu gelmez. bir inilti. habis. biraz da hüzün. harikalar diyarına düşemeyenlerin hüznü: alice. ve biraz daha bach. bak çocuklar dua ediyor melek tavus'a, hayalleri değiştirmek için ki, bazı hayaller gerçeklerle avunur.

2011-10-31T17:59:00.001+02:00

"olmadi, kismet degilmis albayim, mutfak temizligiyle olmuyormus. uyaninca boynuma sarilmisti uykulu kollariyla. ben de butun is bundan ibaret diye sevinmistim, tabaklarin sulari bile akmadan onlari kurulamistim, beni azarlamisti, cunku kurulama bezleri hemen islanmisti, ondan azarlamisti, beni bu kadar seven ve ikide bir kollarini boynuma saran kadin neden boyle onemsiz bir mesele icin beni azarlamisti? iyi niyetlerle iyi eserler verilemeyecegini neden hatirlatmisti? neden neden neden albayim?"

2011-10-11T14:33:00.000+03:00

yine rutine baglandik. senkron hep ayni. bol sigara, bol çay. bu ara çay içiyorum biri beni durdursun. mecidiyekoy'de bi cati katindayim. bildigin cati. egilerek geziyorum evin ve $ehrin belirli kesimlerinde. i$e gec kaliyorum yine. gidesim yok. o da rutin. git hazirlik yap, yalandan kokteyl hazirla, temizlik yap, cik gel yat. olmuyor bu. cok sigara tuketiyorum biri beni dovsun. cay guzel ama, yasemin. kitaplara da sardim. iskender guzel yazmi$ bu sefer. behzat ç. gelse de izlesek. rutini bozar. sinemaya gitcem sonucta. sinemaya neden gitmiyoruz acep, coilginc. birtakim barlari da biraktim sonunda. oglum neler donmu$ oralarda lan. hakliymi$ megersem. hak verdim sana da bi konuda. ba$ka bi bar bulmali. cafe de olur sonuncta yasemin cayi icen insanim. tamam alkolu birakmadim tabii ki, ama yasemin cayi da guzel lan. ba$arili buluyorum ben. sumukbezlerim yine devrede. hasta oluyorum galiba. sikeyim patalojinizi arkada$. patolojiyi bile yanli$ yaziyorsam bu benim sucum. ya ben nerelere gideyim n'apayim. kuma$ pantulun giymiyorum diye ihtar filan verdiler gecen, hassiktiralaklajslda gibisinden bi ciki$ yapacaktim olmadi, ama hala kot giyiyorum o acidan iyiyim. aslinda iyiydik lan. yalniz bi evim olsa daha iyi olacak. bakalim bakalim. biraz daha gocebe ya$anabilir yalniz e$yalarimi biraktigim ev cok uzak gidemiyorum. havalar da fena bozdu ha. allahtan dericeketstaylasinda sorun yok. hasta olcam evet. bi evim olsun bir de 25'lik chivasim. daha ne isterim ki lan alksjda. bi sigara daha yakayim en iyisi. $iir okuyayim bi tane daha. i$e gec kalayim. rutin bozulsun.

hüzne elden teslim

2011-10-11T13:56:00.003+03:00

Bana bir kitap al bu akşamüstü, kitaba müsade et
Sahtekar Memleket koysunlar adını açıklama metinlerinde
Tutuklan, Yargılan, Verilan Hükümden Etkilen, İftirayla Etiketlen
Dün rüzgâr esmiş, ben buna kesinlikle inanmıyorum
Bana bir kitap aldın diye sana kaç yıl verecek ki bu hayat
Bana bir kitap verdin diye kanlı bir örgüt mü olacak sanki sade aşk
Haydi canım, insan bir kitaba inandı diye çıkıp melek mi olacak
Diyelim ben melek oldum, o zaman sana kim inanacak
İnananlar o kitaba kapak mı, ayraç mı sayılacak meselelerde
Sen kitabın yanında dur, yakınında dur, bana da müsade et, çok sıcak
bir gelişme gibi bir hükümet kuracağım vücudumdan, soyunarak!

Birkaç dakika sabret, üç beş asır seyret, etim değişti
etim bağırmaya başlayacak!
Be Heyy diye ünleyecek, Be Heyy deyyus izafiyet teorisi
Bunalıma giren şehirlerin üstü örtülmüş kirli bal senfonisi
Peyzajlar tamamlandı, şimdi sıra natürmortlara geldi saklama
Kes atın kafasını, bütün koşuları kesik atlar kazanacak!
Ütüsü bozuk gömlekler içinde dardayım
Hangi ayrılığı kazısan altından çocukluk ve kan çıkacak!

Siyahı tenzih eden karanlık gibisin sevgilim
Havanın karardığı kalbinden belli
Olağanüstü, Gerçeküstü, Doğaüstü diye sayıklarken
Bana bir kitap al bu Akşamüstü, en alt raflardan, en arkaya itilmişlerden
Göreceksin, paran geçmeyecek kasada, diyecekler o öldü, ne hediyesi
İnsan sevdiğiyle sevişirse hediyedir ancak

Sonbahar açığa alındı
Yazık, bu yıl boşu boşuna çok yağmur yağacak

2011-09-28T05:34:00.000+03:00

diren carmen 96. bence cok iyi. rajaz efsane. annem aradi gecen gun, sarho$. uzuldum. aradim gecen gun, uzdu biri. ellerim titriyor. canlar caliyor. hata yaptim sanirim gelmekle. gidemedim. hep.

72. kapanış konuşması

2011-09-28T03:09:00.002+03:00

İnsan en az üç kişidir. Kendisi, olmak istediği kişi ve aradaki farkta yaşayan üçüncü. En sahicisi de bu üçüncüdür. Olmak istediğin kişiden kendini çıkardığında, aradaki farkta yaşayan kişidir en çok sana benzeyen. Ne kendin kadar huzursuz ne de olmak istediğin kişi kadar hayalidir o. Yine bu yüzden iki insanın birbirine âşık olması en az altı kişi arasında geçen bir hadisedir. Hangi kişiliğinin hangi kişiliğe, hangi parçanın hangi parçaya özlem duyduğunu çözemediğinde, içmeyi unuttuğun sigara parmaklarını yakana kadar karşı duvara bakarsın.Ve o zaman anlarsın hayatının uzun zamandır neden başka birinin hikâyesiymiş gibi gözükmeye başladığını. Sokak lambalarının ölgün ışıkları karanlık odalara vurduğunda, duvar saatinin tik taklarından başka ses yokken yanında, sanki bir tek sana açıklanmayan bir sır varmış gibi beklerken anlarsın aslında boşa beklediğini. Tünelde sana yol gösterecek rehberin, karanlıktan başka bir şey olmadığını anlarsın. Anne diye ağlayan çocukların aradığının çoğu zaman şefkatli bir baba olduğunu anlarsın. Çekip gitmek isterken görünmez bir elin seni nasıl durdurduğunu anlarsın.Kırk yaşında ama altmış gösteren adamlara daha dikkatli bakarsın o zaman. Kahvelerin dışarıyı göstermeyen isli camlarına. Berduşlara ve kör kedilere bakarsın. Gözbebekleri kaymış esrarkeşlere. Suyun üstüne çıkmış ölü balıklara. Havada asılı gibi duran yırtıcı kuşlara daha dikkatli bakarsın.Çabalarının sonuç vermediğini gören umutsuz insanların bakışlarıyla ancak o zaman buluşur bakışların. Bir yağmur çaktırmadan dindiğinde. Bir gün çenesi ağzının içine kaçmış dişsiz ihtiyarlardan birinin de sen olabileceğini bilirsin artık. Bir gece ansızın, yapayalnız ölmekten korkarken, cesedimi komşular mı bulacak yoksa sayım memurlarımı diye düşünürken hissedersin göğüs kafesinde her gün biraz daha büyüyen, kimsenin kapatamayacağı o boşluğu. Bir kokuya sarılma isteğini. Bir ömür gibi geçmiş zor, uzun günlerden sonra anlarsın ruhunu zehirleyen karmakarışık düşünceleri. Büyük heyecanlardan sonra çöken bitkinlikleri. Kimsenin bulutlara bakmadığı bir şehirde bir lafı döndürüp dolaştırmadan anlatmanın imkansızlığını. Belki de insanın ne anlatacağını bilemediğinde şair olduğunu anlarsın.Gözyaşların kurumadan gülmeye başlarsın o zaman. Çünkü bilirsin ki seni artık kimse kandıramaz kolay kolay. Mutsuz insanları kandırmak zordur çünkü. Hayata her zaman kuşkulu gözlerle bakan, mutsuz insanları kandırmak, herkes bilir bunu, çok ayıptır çünkü.

2011-09-26T02:51:00.001+03:00

cok mutsuzum lan.

ehe

2011-08-29T21:41:00.000+03:00

donuyorum istanbul'a. gitmiyom kaljsdada. cokselin de cokseli bi is buldum. rahat yasama olayi faaliyete geciyor sonunda. hayatimi kurtarabilecegim bi olay. yiba.

73. kahve ve bira

2011-08-24T23:03:00.001+03:00

Bir gün tanışacağız, arkadaşlığımızın arkadaşlık düzeyinde kalmayacağını bilerek arkadaş olacağız, sonra sevgili. Bir ay, altı ay, üç yıl. Sonra ben, bir akşam ya da sabah ya da gece yarısı, henüz sen beni terk etmemişsen tabii, herhangi bir neden belirtmeden çekip gideceğim. Çünkü veda konuşmalarını beceremem. Becerebilseydim altı sene önce evlenmiş olurdum. Nasıl ayrılacağımı tahayyül edemediğim için evlenemedim. Ama bu ayrı bir konu. (Ve sana –bir cümleye “ve” ile başlamanın ona ilahi bir ton kattığını Jonathan Safran Foer’den öğrenerek kullanmaya karar verdiğimi de belirtmek isterim– erkek dünyasının tam kalbinden bir tavsiye, bu tarz dostane veda konuşmalarını becerebilen adamlardan uzak dur lütfen. Onlar bir gece uyanıp seni kıtır kıtır kesebilecek kadar kendine güveni yerinde adamlardır. Onlar en düşmanca hislerini bile dostane biçimde ifade edebilen gerçek erkeklerdir, onlar ergen değildir. Ece Temelkuran ne güzel kadın.) Her neyse. Ve sen kendini bok gibi hissedeceksin. Haklı olarak. Ve üzüleceksin. Ve sen üzüldüğün için ben de üzüleceğim. Ama bunu çaktırmayacağım. Ve sen benim taş kalpli ve vicdansız biri olduğumu düşüneceksin. Götün önde gideni olduğumu düşüneceksin. Bu düşüncelerini bir terbiye süzgecinden geçirip smslere dökeceksin. Ve ben onları okurken şöyle düşüneceğim, “Sanırım ben bu dünyaya insanların kalbini kırmak için geldim.” Sonra bir gece saat ikide, alkollüyken telefon açıp bağıra çağıra dökeceksin içindeki bütün zehri. Ama benim kafam o an yazdığım şeyin zehriyle dolu olduğundan senin zehrinden etkilenmeyeceğim ve diyeceğim ki, “Yarın akşamüstü bir kahve içmeye ne dersin?” Ve sen de diyeceksin ki, “Yarın akşamüstü gelip seni bıçaklamama ne dersin bencil piç? Bip bip bip biiiip…” Her neyse. Dışarıda kahve içmekten nefret ederim zaten, evde yeterince içiyorum. Kahve içelim dememin nedeni, bira içip duygusallaştıktan sonra aynı döngüye tekrar başlamaktan korkuyor olmam. Sonuçta bir gün, o kahveyi barış içinde içeceğiz, havadan sudan konuşacağız, herkesin herkessiz yapabileceğini bildiğimizden (Tezer Özlü ne güzel kadın); kendimizle, o ana kadar ki bütün aptallıklarımızla dalga geçebileceğiz ve en sonunda, “Ne güzel böyle, bunu her zaman yapalım,” diyeceğiz. Masaya gelen, donmuş sümüğü üst dudağına yapışık çocuktan selpak ve bu işi sadece hayır için yaptığını iddia eden adamdan tükenmez kalem alacağız. Selpak mı kalem mi diye soracağım. Tabii ki de kalemi seçeceksin. Sonra aramızdaki sessiz anlaşmaya uyarak, bir daha bu kahve faslını hiç tekrarlamayacağımızı bilerek, ayrı yönlere gideceğiz.

2011-08-24T22:40:00.000+03:00

iki hafta sonra basliyor olayim. rotayi ciziktirdim. izmir-mugla-akyaka-sarigerme-darbogaz-fethiye-sakli-kalkan-kekova sonrasi mersin. guzel olacak guzel. ehe.

2011-08-22T03:59:00.001+03:00

sen, insanlarin kaplerine basa basa kendi vicdanini koreltiyorsun. "yanlis hayat dogru yasanmaz." yaptiklarin, yapmakta olduklarin ve yapacak olduklarinla kirlisin. o domestos beyazligi sende durmuyor nedense. oldurulmuyorsun. ah. gokyuzu acik. cesme cok ruzgarli. ben hayatimi kurtarirken, sen kendi ellerinle verdigin yasamini diriltmeye calisiyorsun. doktorlar x dedi bebegim, kurcalama. insan biraz uzaklasinca, biraz kafayi dagitinca, o bugu kalkiyor. perde kapandi bebegim. simdi sahne baskalarinda. ah. insan kendi elleriyle teslim edince her seyi, hep sonradan oluyor. hep sonradan.. aklin var mi? sirtim agriyor. yoruldum. bilmem hatirlar misin.. yok hatirlamazsin. bacaklarim da agriyor. huzurla uyuyorum ben? siz? huzurunuzu siz kacirdiniz. uzaktan davulun sesi geliyor, fonda club. dort gun sonra ilk defa bira ictim. bir tane. alkolik degilmisim meger, ne cok sevindim. insan kafasini isine verince siki kalkmiyor, bunu gordum. izmir'in kizlari da guzel degil hem. varisli gotler goruyoruz hep. yuzu guzel, gotu cirkin hatunlar. bu dogum gunumu unutmam imkansiz sanirim. heyy sen! ya tamam uzerinize gelmeyecegim. ogrenmem geren her seyi ilk agizlardan, di$lerden, nebleyim kucuk dillerden ogrendim. o acidan artik fre$. cesme'de oyle bi ruzgar var ki, perde kalkiyor. ajna olayi. her seyi goruyorsun. yani diyecegim $udur ki bebegim, kauffman'in uzerine tanimam.

2011-08-21T06:57:00.002+03:00

bir yasin daha baslangicina geldim. negsel.

2011-08-15T09:54:00.002+03:00

bir istanbul macerasinin da sonuna geldik. yayinda ve yapimda emegi gecen herkese te$ekkur eder, siktirolup giderim. adios.

gidiyom ben ya!

2011-08-13T20:28:00.001+03:00

ce$me'ye gidiyorum lan resmen. oluyo oyle $eyler. mujk.

"85. hisler ansiklopedisi"

2011-08-11T01:02:00.003+03:00

Babam fabrikadan aldığı maaşının yarısıyla yirmi sene boyunca taksit ödeyip İnan Yapı Kooperatifi’nden bir daire sahibi oldu. Taksitlerin bittiği ay deprem oldu, ev yıkıldı. Tek yumrukla nakavt. Her zaman böyle olur. Mutlu olmak için bir sürü faktörün bir araya gelmesi gerekir. Mutsuzluk için tek neden yeter.

O sene üniversiteye başladım, depremzede olduğum için başbakanlık bursu bağladılar, geri ödemesiz, eski parayla ayda 100 milyon. Sene 99, çok iyi paraydı benim için. Belki de bu yüzden evin yıkılmasından gizli bir zevk de aldım. Ama o felaketten aldığım gizli zevk yüzünden olsa gerek yıkılan ev peşimi hiç bırakmadı. Hâlâ ana mekanın o ev olduğu kabuslar görüyorum.

Banka kartı Zeynel Abi’de duruyordu. Burs yatınca Vakıflar Bankası’ndan parayı çekiyor, sonra defterdeki hesabımla elindeki parayı karşılaştırıyordu. Genelde borçlu çıkıyordum. O sene takıldığım birahanenin sahibiydi. Borca mahsuben, boşalan bira fıçılarını götürüyor, dükkan önünden doluları getiriyordum. Ayrıca çok sarhoş olan müşterilere, sağda solda düşüp kalmasınlar diye taksiye kadar eşlik ediyordum ve bütün bunları yaparken esprili olmaya da gayret ediyordum. Maddi durumun kötüyse kendini sevdirmek zorundasındır. Ekonomi politiğin insan mizacını belirlemesi de diyebiliriz.

Zeynel Abi’nin yerinde bir aile gibiydik. Ama Yudum reklamında, yağın ne kadar hafif olduğunu anlatmak için yemek sofrasında otururken birden uçmaya başlayan o aile gibi, o derece absürt. Çeşit çeşit adam vardı. Erkek mekanıydı. Sonra bir gün o tabu da yıkıldı. Akşamüstü beşi çeyrek geçe. İçeri giren kadın otuz beş yaşlarındaydı, o ana kadar gördüğüm en güzel kadındı. Belki de olması beklenmeyen bir yerde gördüğüm için öyle gelmişti. Tam bilemiyorum.

Kadın barın önünde durunca Zeynel Abi önce kadına sonra da birahanenin içindeki herkese dikkatle baktı. Bu kamera şakasını kimin tertip ettiğini anlamaya çalışıyordu sanki. Kadın viski istedi. Haliyle viski içilebilecek türden bir yer de değildi. Zeynel Abi, bir gözünü kadından ayırmadan, rafta durmaktan sararmış Ankara viskisinin tozunu aldı, rakı bardağına duble rakı ölçüsünde koyup verdi. Kadın kendisine bakanları umursamadan bardaktaki viskiyi bir dikişte içti. Bir tane daha istedi. Onu da aynı şekilde içip gitti. Ertesi gün de tekrarlandı bu olay ve sonraki günlerde de. Saat gibiydi, her akşamüstü geliyor, iki duble viskiyi fondip yapıp hiçbir şey söylemeden gidiyordu. İlk başlarda merak ediyorduk, kimin nesidir diye uzun uzun tartışıyorduk, sonra ona da alıştık. İnsan her şeye alışıyor. Bunu uzatmayacağım, Dostoyevski, Ölüler Evinden Hatıralar’da, bu her şeye alışma durumunu bütün tafsilatıyla anlatır.

Sonra bir akşamüstü kadın gelmedi. Zeynel Abi, belki geç gelir diye normalden bir saat sonra kapattı birahaneyi. Ama o kadın bir daha hiç gelmedi. İlk başlarda yine merak ettik, birden ortaya çıkan kadının niye birden yok olduğunu tartıştık uzun uzun. Öldü diyenler oldu, devlet memuruydu başka bir ile tayini çıktı diyenler oldu, Yunan ajanıydı deşifre olunca Kıbrıs Rum Kesimi’ne gitmek zorunda kaldı diyenler bile oldu, çeşit çeşit komplo teorisi. Sonra onun yokluğuna da alıştık. Bu duruma en çok Zeynel Abi bozuldu çünkü bir yerlerden ucuza iki şişe kaçak Jack Daniels almıştı. Kaçak viskinin öldürmediği zamanlar. Paşabahçe’den viski bardağı bile almıştı. Bu kadar yatırımdan sonra kendini aldatılmış hissediyordu doğal olarak.

Varlığına da yokluğuna da alıştığımız kadını bir yıl sonra falezlerde gördüm. Gözlerini karanlık sulara dikmiş içiyordu. Yanına oturdum. “Siktir git,” dedi. Elinde hazır beklettiği sustalıyı açınca kalkıp yürüdüm. Arkamdan, “Bir dursana,” diye seslendi, durdum. “Ben seni nereden tanıyorum,” dedi. Durumu anlattım. Bıçağı kapattı. “Her gün gidiyorsun mu oraya?” diye sordu.
“Hayır,” dedim. “Haftada altı gün. Sen niye gelmiyorsun artık.”
Cevap vermedi. Önündeki J&B şişesinden bir yudum aldı. Sonra bana uzattı. Ben de bir yudum alıp yanına oturdum. İçki şişelerine dandik plastik zımbırtıların takılmadığı zamanlar. Sustalıyı tuttuğu elinde bir de kağıt mendil vardı. Ağladığı için rimele bulanmıştı.
“Seni kim üzdü bu kadar?” diye sordum.
“Boş ver.”
“Çok mu özel?”
“Hayır, çok klasik.”
“Anlıyorum,” dedim. “Kadınlar bekliyorlar, güvenebilecekleri bir adam arıyorlar. Sonra da o adamın piçin biri olduğu ortaya çıkıyor. Ve böylece bir kere kırılması gereken kalpleri iki kere kırılıyor.”
“Sen kaç yaşındasın,” dedi.
“Yirmi bir,” dedim, on dokuz olduğum halde.
“Hiçbir bok bilmediğin halde her şeyi bildiğini zannediyorsun,” dedi. Saldırgan bir tavırla söylememişti bunu. Birine en sert lafı söyle ama yumuşak bir ses tonuyla, gülümseyerek söyle o lafı, alınmak istese bile alınamaz.
“Kız arkadaşın var mı?” diye sordu.
“Bazen.”
“O nasıl oluyor?”
“Sadece sarhoşken gidiyorum. Bazen içeri alıyor, bazen almıyor. Hiçbir şey içmiyor ama kafası benden güzel. Komşulara kuzen numarası yapıyoruz. Karışık bir durum.”
“Onu elinde tutmak istiyor musun?”
“Bazen.”
“O zaman onu sürekli suçla,” dedi. “Bazen suçlama sürekli suçla. Suçsuzluğunu kanıtlayamadığı sürece sana kötü davranamaz.”
“Niye öyle yapsın ki?”
“Çünkü kadınlar doğuştan suçlu olduklarına inanmaya yatkındırlar.”
“Tamam,” dedim. “Bunu değerlendireceğim.”
J&B bitti, parkın karşısındaki tekelden bira alıp geldim.
“Ne iş yapıyorsun?” diye sordu.
“Ansiklopedi işindeyim.”
“Ansiklopedi mi pazarlıyorsun?”
“Hayır, yazıyorum.”
“Ne Ansiklopedisi?”
“Hisler Ansiklopedisi. İnsan duygularını sınıflandırıyorum. Biraz saçma gözükebilir ama gerçek. Üçüncü cilde geldim. Üçüncü defter yani.”
“A’dan Z’ye mi gidiyorsun?”
“Hayır, en zararsız duygulardan başladım en çok yaralayanlara doğru gidiyorum.”
“İyi o zaman,” dedi. “Bir gün bitirirsen haber ver. Okumaya sondan başlayayım.” Biraları bitirdik, telefonları kaydettik, gün aydınlanırken aksi istikametlere yürüdük. Bir hafta kadar sonra aradım, soğuk konuştu. Bir daha aramadım.

Aradan bir sene daha geçti. Kafam çok bozuktu, bir gece “bazen” gittiğim kız arkadaşımın evine gittim yine. İçeri almadı. Kapıyı çalıp durdum, umursamadı. Yönetici geldi, bağırıp çağırmaya başladı, beni göğsümden itti. Sonra da cep telefonuyla polisi arayıp apartmana bir sapığın dadandığını söyledi. Öyle söyleyince adamın ağzının ortasına bir tane vurmak istedim ve aynı anda da vurdum. Sanki düşünce gücüyle vurmuştum. Karısı bir çığlık attı. O çığlığı duyar duymaz yaptığıma pişman oldum. Kaçacaktım ama diğer komşular da gelip çevremi sardılar. Apartmanın önünde polisi beklemeye başladık. Beş dakika sonra gelen ekip aracından bir sivil polis indi, önce telsizle kafamı yardı sonra da derdimin ne olduğunu sordu. Benden daha sarhoştu. Kuzenime geldiğimi söyledim.
“Gel böyle,” dedi. Gittik kapısını çaldık, “Bu senin kuzenin mi?” diye sordu beni gösterip. Elimi kafamdan çektim, avucumdaki kanı gösterdim.
“Evet,” dedi. “Uyuyakalmışım duymadım.”
Polis nüfus cüzdanımı alıp bir gözünü benden ayırmadan elinde evirip çevirdi, doğum yerime baktı, “Depremde bir şey var mı?” diye sordu.
“Vardı kalmadı,” dedim. Önceden hazırlanmış bir espri.
“Geçmiş olsun,” deyip gitti.
Sabaha karşı mutfakta oturuyorduk, kafamın yarılan kısmına tentürdiyot sürerken özür diledi. Neden özür dilediğini sordum. “Hep benim yüzümden,” dedi.
“Kendini suçlamana gerek yok. Benim serseriliğim.”
“Kapıyı açsaydım böyle olmayacaktı.”
“Kapına dayanan bir sarhoşu içeri almak zorunda değilsin.”
Tentürdiyotlu bezi kafama bastırırken, “Canın çok acıyor mu?” diye sordu.
“Biraz.”
“Hep benim suçum.”
“Hep senin suçun değil,” dedim. “İnsan kendi felaketini seçemez. Kendi felaketine aktif katılım içinde olabilir ama yine de onu seçemez. Yıkılmak için dizilen domino taşları gibiyiz. Biri gelir sana çarpar, seni yıkar ama onu da başka biri yıkmıştır. Biraz tepeden, soğukkanlı bir zaviyeden bakınca göze hoş gelen bir görüntü aslında. Kendi felaketinden bile zevk alabilirsin böylece. O felakette seni diğer insanlara bağlayan şeyi görürsün çünkü. Bu durumda herkes suçlu olduğuna göre hiç kimsenin suçlu olamayacağını anlarsın. Herkes birbirini yıkar. İnsana kim vurduya gitmek yakışır.”
“İnsan iradesini hiçe sayıyorsun o zaman.”
“Hayır,” dedim. ”İnsan iradesine hayranım. İradeli insan yirmi sene çalışıp bir ev alır ve sonra o evin yirmi saniyede yıkıldığını görür. Her şeyini kaybetmiştir ama pes etmez, yirmi yılının boşa geçtiğini anlamıştır ama bunu kimseye çaktırmaz. Sonra cebinde taksi parası bile kalmadığından bir bayram arifesinde otogara valiz taşımak zorunda kalıp kalp krizi geçirir. Hastaneye götürürler ama hastanede yeterli teçhizat yoktur. İradeli insanı bir ambulansa koyup başka bir hastaneye gönderirler. Ama başka iradeli orospu çocuğu insanlar ambulansa yol vermezler ve o iradeli insan hastaneye varamadan trafikte ölür. Ambulansın sirenleri iradeli insan ölmemiş gibi çalmaya devam eder bir süre daha. Sirenler çalarken iradeli insanın kafasından geçen son düşünce de ‘Ben nerede yanlış yaptım,’ olur. İşte sana babamın ve insan iradesinin hikâyesi.”
“Ansiklopediyi ne yaptın?”
“Vazgeçtim.”
“Niye?”
“Hissedecek bir şey kalmadı.”
“Şimdi ne yapacaksın?”
“Bilmiyorum,” dedim. “Zeynel Abi’nin yerini bırakıp başka bir yer arayacağım, çünkü hep kendime bir yer aradım. Kartı da geri almayacağım.”
“Saçmalama,” dedi.
“Bursu kestiler zaten,” dedim

2011-08-11T00:38:00.001+03:00

"seninle beraber olunmaz, sana maruz kalınır."

bu havada gidilmez

2011-08-05T05:12:00.000+03:00

coksel gidiliyor aldanmayin. no matter. how long stay here. no matter. how long in love this fuckin st. city. annelerini daha merhametli.

behzat ç.

2011-08-05T03:54:00.001+03:00

15 bolum tekzip metni. yeni gordum resmen. sonu "r"de, buguda bi kayma var sanki, bi ust iki nokta gordum. yærebbi sekizinci gozum acildi.

2011-08-04T16:18:00.002+03:00

"ever tried. ever failed. no matter. try again. fail better."

2011-08-03T03:28:00.000+03:00

duymak istedigim her seyi duydum. tesekkur ederim hayat.

2011-08-01T16:59:00.001+03:00

istanbul'dan gitmeye karar verdim. ama illa ki donerim bi' gun. umarim. adios sayin okur.

ağartı

2011-07-27T03:12:00.001+03:00

sevgililer yüzüne karşılık geldim
kaygı bağırdı gözevlerimde

günlerin yamanan yıldızlar
ve üzülen gökkuşaklarıyla
doluluğundan söz ediliyor
evlerde çocuklar arşınlanıyor
ve alkışlanıyor babalar
ki tütün başında
ekmek başında kabir başında

günler yenilenen bir isim
merdivenleri büyük ağzıyla çıkan meral
haftada üçer gün üçer hafta
ince uzun veya kahverengi
ve gelinlik sabah çatışmasında
yoğunlaşan yorgun artık ben
köprü ortasından yarılmış bu ara
organın ve güneşin salgınlığı
toprağa gelir gibi oldu an
başlar ikinci artık

beygirler uzağa kayıyorlar

bu arada gelinmeler
arkadaş yapıtlarına yar koyma
yöremdeki çimler

bu arada evimin içinde odaların birbirine düşman durduğu
ve hastalandıkları
çalışan yüreklere uzak
bekardan korkan ev sahiplerinin
kapılarda kızlık heykelleri
bu arada insanın yemeğe oturma çelişmesi

yemekten kalkma çelişmesi
erkek oluşunuza binaen
bu arada özel sıkıntılarımızın
kılıç kuşanmış hali
durmadan kanlanıp hatırladığımız
bunalan kadınlar
ben alda’yı bunalıyor görüyorum rüyamda
kırbaç gibi insanı saran etrafımızda
kelebek kanatları gözler
akılda kalan ağızlar
hatlar
seviyi yoran alkışlar
bir şehri paramparça edip
ortasından yarıp uykuları
evlerin sahanlıklarına
misafir odalarına
lavabonun altındaki dolaba
çocukların hücumluk yataklarına
iri erkeklerin şakaklarına
kadınların çırpınan dudaklarına
ve kızların sancaklarına sığınan
ve benim damarlarımda itişen uykulara

bir şehrin ortasından tren geçiyor
o şehirde büyük rüzgâr vardır
bir oyuncakçı vitrininin önünde
insanların durdukları ve duruşlarını
değiştirmedikleri trenle birlikte
şehrin ortasından oyuncak trenlerin
cezalandırmış şekilleri

kendisini buyruk
vitrine yapışık insanların kafalarındaki
içlerinden geçerken dönüp bakmadıkları
durdurup parçalamadıkları
önüne yüzer ellişer
yatıp apartman kadar
ağır tekerlerini üzerlerinden geçerken
öpüp ağızlarını ezdirmedikleri

noktanın sonuna kadar
bir sinir bir can yanmasıyla
bir parçamı
bir demir mengeneye
koyup sıkmak istiyorum mu nedir
dilimi

bir acı mı ne gerek
öyle uykum var ki
öyle istiyorum ki

o içinden marşandizler
şimşek gibi fırlayan
şehirde hemen
hat boyunda ilk tahta evde
derin yatakta
her an çığlıklarıyla
uyuyayım kıyametler
bir ejder geçsin
öyle tanıdığım
öyle canımın içinde

durup gelmeyince
morfin gibi arıyorum direnmeni
iğne üzerinde yüzün gelip
kuşatmıştı beni
ama düşündükçe korkmak
yüzünle geldiğini

ve bunları elbette çabucak geçelim sevgilim

2011-07-23T04:52:00.000+03:00

- aşk mevzuu mu?
- falan gibi
- kus ulan hikâyeyi.
- ölümüne tav oldum kevaşeye!
- değer mi lan bi' orospuya.. değer mi?

2011-07-23T00:42:00.002+03:00

"insan bir kadini severse, ona her seyi sorar."

2011-07-21T19:18:00.000+03:00

butun ka$arlara zeker! ya$asin zekerogullari!

2011-07-16T03:37:00.002+03:00

artik kimseyi sevmiyorum, babam haric degil. ov negsel ya bu hayat.

2011-07-07T03:49:00.002+03:00

''bütün hayatımızı yersiz çekingenliklerle mi geçireceğiz olric? cesareti yalnız kafamızda mı yaşayacağız?''

2011-07-04T02:40:00.001+03:00

her seyiyle, sana, degil.

4 temmuz '96. ya dedim, biri geldi ben onu kiskanirim, dedim. ele avuca da sigmaz $imdi bu, dedim. yahu dedim bu kiz beni cildirtir, dedim. dedigimle kaldim. karde$ler iyidir. arada ararsin. dersin ki: "ben seni cok ozledim evlad." o da der ki: "geliyorum ac kollarini." 12 temmuz. can. evet biliyorum biraz daha buyuyunce bana cok kizacaksin. evet biliyorum: "neden gittin ki?" diyeceksin evlad. yaptigim hicbir seyden pisman olmamayi ogrettiler bana cocuk. beni kotu yaptilar el birligiyle. sizi terk ettim allah varsa beni kutsasin. ben alkolik oldum cocuk. gel op her sey gecsin. ben sana bagirayim sen agla ben icmeyeyim. alacagim seni. sen de gitmek'in ne oldugunu anlayacaksin. i$te o zaman daha cok nefret edeceksin benden. i$te o zaman bari$acagiz. ben. ha haa. ne cok ben diyorum degil mi? heyy! abinim ben senin adam ol. kadin ol. sizi terk ettim. negsel ya. $imdi ucra bir odada, oylece bakiyorum cocuk. coksel.

2011-07-03T07:40:00.005+03:00

"yazalım albayım. işte kalem, işte ıstırap albayım."

oğuz atay, tehlikeli oyunlar

fena. fenayım. freni patlamis kamyondan, sarampole yuvarlanan taksiden farksizim. surekli iciyor, surekli iciyor ve hicbir sey hatirlamiyorum. o melun gune kadar, hayatimda sadece uc tane karanlik gun vardi. simdilerde, her sey karanlik. bardan cikislarimi dahi hatirlamiyorum. 1 mayis! ha haa. hala iciyorum. karacigerim iyidir. raki, yeni rakidir. ferman padisahindir. lala. bir de sizi seviyordugum. aklima geldi gecen. yo yo, aklimdan gitti gecen. sey var, biri var. uzak. cok uzak. bira sicak. yok artik bira icmiyorum. shot isteyince viski veriyorlar, onlar da ali$ti. artik, icki kokuyorsun demiyorlar. sakiz ikram ediyorlar. kovmuyorlar da, cok garip. siz kovdunuz. hayallerin de bile korkar mi insan, diyordu hikmet benolcugum. korkar, diyordum. olsun be, ne olacaksa olsun. her seyi sakliyorum. bendekileri vermeyecegim. corabi duvardan indirmeyecegim. idole'un allah belasini versin. dun geceyi hatirlamiyorum. kraft'a gitmeyecegim. ben olmayacagim. kotuyum ben kotuyum kotuyum: artik. sosis kizartirken dahi dusunuyorum. evet yok var. yalan soyledim arada sirada bira iciyorum. butun gun yoldan gecen hatunlarin ayak bileklerine bakiyorum. evet itiraf ediyorum gotlerine bakmiyorum. bilek candir. raki, yeni rakidir. son sozum budur. ferman, neyse. istanbul cok kalabalik, suratlara bakmaktan yoruldum. biri cikip: heyy, ben buradayim, dese. demesin. desin. yok dermis gibi yapmasin. desin. temmuz geldi yarin kardesimin dogumgunu. agustos gelecek. subat gelecek. birileri hep doguyor. birileri oluyor. birileri zaten yoktular. birileri hep.. hep? negsel ya. cok icmemeliyim. icmemeliyim. memeli degilim lan! ah iskender. anami siktin. kitabiniz bende matmazel. vermem ki. kutuphanemim en nacizane yerine yerlestirecegim onu. hayir vermem. caldim. evet caldim ne var? bi' kitabi caldim cok mu? hem, hem, neyse. istanbul cok kalabalik ve her insan ikiz degil, cokuz yaratilmi$ bence. herkes birine benziyor lan. allah benim belami versin cok iciyorum sen neredesin? duvar tipi isitici 2000w. odami temizlemem lazim. hayatimi? ne kadar da supursen geriye hep bi toz kaliyo ya. "renkli, turkce, dublajsiz?" sikeyim resmen montajli. bugun 17 saat calistim. BUGUN 17 SAAT CALİSTİM. cunku allah benim belami versindir ki, tercihim. laneth olasi hayatlariniza ayak uydurmak istemedigim icindir ki, BUGUN 12837189231 SAAT CALİSTİM. allah benim belami versin. o kim? nebleyim oyle denir. laf. heyyy! ben buradayim sen neredesin ki? hastanelerden nefret ediyorum. o koku! arzu nedir? insan her zaman icini icine dokmez. sevmek o kadar sevmektir. negsel. bugun "her sey coksel olacak" dedi mikail. vay dedim be genclik. o kadar mi kotuyum? kotuyum kotuyum kotuyum. "yoruldum albayim, yoruldum yoruldum yoruldum." iyi olmaya calismaktan, calismaktan, sevmekten, duzenden, niyetten yoruldum. kotuyum lan ben! ben de aldatacagim. ben de kalplerin uzerine basa basa gidecegim. cok icecegim. komaya girecegim. evlerinize ayakkaplarimla girecegim. babama, babana benzeyecegim. evlenmeyecegim. (o bi kere olur) serseri olacagim. sekizyuz kiloluk karilara yazip kacacagim. hicbir sey hatirlamayacagim. uyusturucuyu birakacagim. herkese hpv bulastiracagim, sonra da aaa, diyecegim. elisa yaptirmayacak, skopi cektirmeyecegim. surekli icecegim. daha cok icecegim. geberene kadar icecegim ama gebermeyecegim o acidan fre$. olmeyi dusunmuyorum. daha dusunecek cok sey var. butun fotograflari tek tek.. heyy! olmedim buradayim. bugun uyumak yok. bugun pazar ve ben pazarlari cok severim. istanbul'dan cok sikildim. istanbul'da cok sikildim. yazildigi gibi okunur. tatile ihtiyacim var. tek basima. birkacyuz parca, birkac sise viski. belki biraz sarap. yok sarap olmaz. sarap o. hatirlarim. unuttun mu ki? heyy! bugun cokuncu gun, sen gittin. kotuyum. hayir sozluk anlaminda. oyle kotuyum. ogrettiler aziz. kotu olmayi da ogrettiler. siz beni yoldan cikardiniz matmazel. kendi yolunuza soktunuz. hah haaa. ben sizin vicdan azabinizim. siz hic oguz atay okudunuz mu gunduz vakti? okuyunuz. kitaplarla yasiyorum biri beni dovsundur. hah, niye yazmiyorsun, diyorurdunuz. ben mutsuzken yazarim madam. mutsuzken icimi icime dokemem. buralara filan yazarim ki herkes mutsuz oldugumu gorsun. biri, "hey!! kendine gel" desin. yoksa gerisi zifos. gerisi toprak kum madam.

"emellerimiz gibi ıstıraplarımızı da gizlemeyi bilmeliydik."

bilemedik..

2011-06-27T23:10:00.001+03:00

n'olmu$ cuku mu du$mu$?

2011-06-26T17:15:00.002+03:00

ve evet.

2011-06-26T15:46:00.000+03:00

- neden cok iciyorsun?
- hatirlamak icin.
- ?
- forever and ever..

2011-06-24T00:07:00.001+03:00

$arap. eski ka$ar. eski.

2011-06-18T18:20:00.003+03:00

savruldum..

o tarz du$unenler!

2011-06-06T02:52:00.002+03:00

2011-06-06T02:30:00.000+03:00

oyle olmamasi lazimdi tabig. $ey var, insanlarin bi 'anda arayi$lara girmesi. o cok kotu bence. $imdi misal yaz geldi kayniyo, o $ekil du$un. yoksa a$k sevgi filan kalmiyo yazin. onu gordum ben bugun. e gordum nedir? yazilmi$ oralara, gordum. bir de $ey var, o tarz du$unmeyenler var. telefonda tani$madik, telefonla mi kesiyoruz ili$igi? pekig efendim pekigg. bir de o tarz var. o tarz du$unemedik. peh. ya aslinda iyi oldu bence. geriye donup bakinca olan onca -2 tane?- $eye ragmen "guzeldi bazen" diyebilecegim. evet bugun farkettim onu da. on sene sonra coksel olacagim ben. gulelim cevo. yok.

2011-06-06T02:15:00.002+03:00

savci sana omrumu veririm. o'na da verirdim. pekig.

2011-06-04T05:10:00.000+03:00

...
az önce bir masal bitti, kimse bilmiyor.. öpücük balığı bir iskelede, güneş altında çırpınıyor.. ilknur’un gözlerinin işi var, benim yüreğim kovulmayı çoktan hak etmiş, boşta gezer.. uzaklarda bir çocuk, uyuyakalmış ninesini sarsıp “bana masal anlat” diye ağlıyor..

diyelim ki öyküsünü yazdım, beş para etmiyor..

2011-06-03T15:57:00.002+03:00

"bu akşam anladım ki, bir insan diğer bir insana bazen hayata bağlandığından çok daha kuvvetli bağlarla sarılabilirmiş.."

crime of the century

2011-06-03T05:11:00.003+03:00

2011-06-03T04:09:00.000+03:00

diyecek o kadar cok $ey vardi ki.. bu da boyle bitsinmi$. peki efendim. pekig.

2011-06-02T00:58:00.000+03:00

ulan yolda gelirken onca $ey vardi aklimda. $imdi bi' tanesi bile hatirima gelmiyo iyi mi? tek $ey kaldi, en ba$i. "sonralari degil, ilk orda, tuvalette bitmi$ti." gerisi yok. peh. hatirlayamamak ne fena.

2011-06-01T11:23:00.000+03:00

$imdi firat arayinca farkettim. return the old life olmu$ lan resmen. ev-i$-ev-i$-ev-i$. bu ne ya!

2011-06-01T02:06:00.003+03:00

yazacaktim, hevesim kacti. nebleyim.

2011-05-31T11:40:00.000+03:00

bazi $eyler oldu. iyi oldu galiba.

2011-05-24T03:58:00.001+03:00

git! deyip pe$inden gitmek. gitmesi ama beklemesi. yahu ne! benimsinsenimiste..

bis

2011-05-20T02:25:00.000+03:00

"gelmeyeceksin..

beklemiyorum da..

telefon etme sakın..

başkalarını oku..

beni değil..

artık şiir yazmıyorum..

kapıma dayanan postacıları öldürerek geçiriyorum vaktimi"

k.iskender

nebleyim bazen kufur iyidir. bulent somay "bir şeyler eksik"inde "arzu"yu oyle anlasilir anlatmis ki, bi duraksiyor insan. bi' "lan??" diyor. yalniz yine de "arzu" diyor. memnu olana yonelim. egilim degil. ko$e ba$larina bakmaktan yoruldum. iz birakanlar unutulur. mesela ben bazen dovmem oldugunu unutuyorum. unutt..

2011-05-18T01:34:00.002+03:00

olmayacak duayi neden ezberlemeye cali$ir ki insan?

2011-05-16T09:28:00.000+03:00

neden bilmem, iradesizim sanirim. yapmayacagim dedigim seyleri tekrar tekrar yapiyorum. "daha, again.." mesela icmeyecegim o kadar diyorum, o kadar iciyorum. erken yatmam lazim deyip, uyumuyorum. sevme diyorum en cok, ne cok? vazgecemiyorum. fena hallerdeyim. bocaliyorum. iyiye giderken bi' anda sarampole yuvarlandim. duramiyorum. surekli iciyor, surekli iciyor ve hep "o" diyorum. ulan kadin seni aldatti, diyorum kendime, ama yine de durduramiyorum o yanimi. hep "o" diyorum. eski hayatima geri donmeye calisiyorum. hatunlarla filan takilayim diyorum, dokunamiyorum onlara. arkadaslarla bira iceyim, diyorum, bira tatsiz. yekten takilayim diyorum bari, biraz beyoglu olayim diyorum, ses yok. onunla olayim diyorum, o diyorum, hep hatirlamak? icten ice unutmak istemedigim fikrine kapiliyorum. oysa koyvergitsin demek istiyorum. birak, n'olcaksa olsun. artik $iir okumuyorum. kavga ederken dahi ona a$igim cunku. bir garip hallerdeyim. ne yaparsam yapayim, o da olsa ne eglenirdik diyorum. beraber bile sicabilirdik? oha. en cok sevmek koyuyor adama. cok cabuk sarhos oluyorum. evet dogru diyor, ben artik icince ben olmuyorum. galiba en cok o yuzden iciyorum. ben olmamak? ben neden ben olmak istemiyorum ki? duzgun, stabilize bi hayat istemiyor muyum, yoksa zaten lanet olan hayatimi daha da mi kotule$tirmek istiyorum? tanrim ben neden iyi olmak istemiyorum artik? ne diye vazgecemiyorum? yahu sevmek o kadar mi sevmektir? ne olmak istedigimi bilmiyorum. geriye kalan bo$ bi mide, fena ba$ agrisi ve "ak$am ne konu$tuk" sorusu. galiba en cok hatirlamak istemiyorum. bilmem seni seviyorum bazen bu yetiyor. artik $iir...

nilüfer

2011-05-04T11:34:00.002+03:00

muslum baba'nin ayibi. vazgecislerin $arkisi.

2011-05-03T02:36:00.002+03:00

b) "hic sabahattin ali okudunuz muydu?"

enteresan bir soru

biraz dusununuz / biraz dusununuz / az

istiridyelerden soz edin bana / ince cerceveli

gozluklerden / piyer loti'den / amerikan barlarda

ardiardina icilen dublelerin biyografisinden,

ornegin burokrasiden, geleneksel aydin

terbiyesizliginin kronolojisinden, lobilerden,

ortalarda bir yerden, farzimuhal katolik

alkolilerden / hadi!! piyonlardan, pasli piyanolardan

ispiyonlardan, kara sapkali sivillerden

ya da durup dururken beliren

sivilcelerden soz edin bana. siz hic

sabahattin ali okudunuz muydu tan vakti

okumadiysaniz, tam vakti dedi sehsuvar!!.

- sahi, tanimadiniz mi?!!

- hayir, pek cikaramadik!!

ne cok yuvarlak sozcuk..

ne cok artistik..

2011-05-01T23:49:00.002+03:00

"nefes almak hüner değil

seninle ölmek istiyorum."

2011-04-29T03:16:00.001+03:00

" ..ve sonra birlikte sokakta yürürken istediğin yerden karşı kaldırıma geçmeğe cesaret ettin."

2011-04-29T01:01:00.000+03:00

“bir kadının bize her şeyini verdiğini zannettiğimiz anda onun hakikatte hiçbir şey vermemiş olduğunu görmek, bize en yakın olduğunu sandığımız sırada bizden, bütün mesafelerin ötesindeymiş kadar uzak bulunduğunu kabule mecbur olmak acı bir şey.”

2011-04-24T23:35:00.000+03:00

afedersin ama, kaleminin ayarini .ikeyim emrah serbes. bi bana gonderme yapmadin minakoyim.

Yeni Rakı: Âlâ

2011-04-22T13:57:00.000+03:00

kuru uzum rakisi. 3 kez distile edilip, me$e ficilarinda dinlendirilmi$. alkol orani %47 $imdiye kadar uretilmi$, icinde en az $eker barindan rakı bu. gercekten: âlâ. kokusu insanin icini kapliyor, kendine cekiyor. tadi fena. ilk yudumdaki o buru$ukluk yok. kaymak gibi derler ya, oyle. rakinin âlâsini yapmi$lar bu sefer. $i$esi de ayri bi guzel. o kabartma negsel olmu$ oyle. e tabi haliyle biraz pahali, ama keyfin pahasi mi olurmu$. en yakin zamanda, o canim rakiyi balikla harmanlayip mideye indirmeyi planliyorum.

2011-04-21T13:51:00.001+03:00

"- hayatı daha ne kadar ıskalayacağız olric?
- oklarımız bitene kadar efendim."

nezdimde güzel günlere açılan kapının anahtarıdır bu kitap. açalım yeniden.

2011-04-20T03:24:00.002+03:00

masters'i sevmiyordum da, gitmeyeydi iyiydi panpa. ayrica o tavuk mevzusuna hala guluyorum ama thirteen nerde lan!

2011-04-19T12:47:00.000+03:00

sonunda daha iyi kazanabileceğim bir iş buldum. e tabii ki bardayım. işlerin yolunda gitmesini istiyorum artık. her ne kadar voliyi yesem de şu sıra, bunu da atlatacağım elbet. hadi bakalım, güzel günlere..

2011-04-19T05:01:00.003+03:00

"hep sonradan gelir aklım başıma, hep sonradan.."

2011-04-16T07:26:00.000+03:00

...

al bu külü de götür

al bu külü de götür, diğer taraflara üfle

muzaffer bir hain gibi ayrıl

tertemiz hayal hikayemden.

"and the bitch is back!"

2011-04-13T03:14:00.006+03:00

"see you on monday.."

ramiz karaeski reloaded

2011-04-12T01:26:00.000+03:00

61. bölümde edip'e, 62'de de cemal'e saygıyla eğildiler ya, daha da bir şey demiyorum.

Bahoz

2011-04-11T10:10:00.002+03:00

izleyin derim..

2011-04-09T18:01:00.000+03:00

...

"ve her şey dönüştü işte

kahverengi bir çarşambadan

sapsarı bir cumartesiye"

...

2011-04-09T04:20:00.001+03:00

- and the last words?

- yes. we all fucked..

zaman akıp giderken, istanbul'un herhangi bir semtinde, herhangi bir sokak aralığında bırakıyorum umutlarımı. sonra oturup bıraktıklarıma kadeh kaldırıyorum, yenileri için daha vakit var. daha eskiler hakkında konuşup kösnül yaşamıma devam etmeliyim. insan bazen sıkılıyor her şeyden. işin aslı, insanlardan sıkılıyor da, diyemiyor bunu kimselere. mesela şu an bir dem high hopes'u, birçok kişiye tercih edebilirim. insan kontrolden çıkınca, başkalarının bariyerlerine çarpıyor. (gülüşmeler) bu kediler adam olmayak ekin. insan hep gitmek istiyor, geri dönmek, oturduğu yerde kralize oturup hayatına devam etmek isteyen yok. herkes bi yenilik, herkes bi değişim istiyor. güzel. değişim candır da güzel kardeşim, tüm hayatını yenilik peşinde koşarak geçiriyorsun, hooop, uyan geldik. bana artık yalan söylemeyi bırak! alkolü bıraktıktan sonra insan düşünüyor: e ne olacak şimdi gün batımı? cennet varsa oraya taşınalım diyorum. hayır ulusalcı değil, fakirim. yarın ekin'le çarşı pazar gezip sokağın atardamarlarını büzmeyi planlıyorum. cevahir'in de çökmesini istiyorum ayrıca. böyle durduk yere çöksün. saat 4:17. sevgili petrus ve aziz sizleri terk ettiğim için üzgünüm. güneye gitmek istiyorum ben! sanırım istanbul'un keşmekeşi beni fena sıkıyor. istiklal'e çıkıp o hengameye karışmayı seviyor olsam da, tünel'den meydana çıkarken yoruluyorum. ilk otobüse atlayıp gitmek istiyorum. insan hep gitmek istiyor, hiç gelen yok.

ve evet, hepimiz boku yedik.

çubuk kraker

2011-04-08T22:57:00.001+03:00

olm acayip lan, yillardir doyamadim yemeye kaljda. biraylan, kolaylan filan coksel oluyo olm. doyamiyom aga. seviyorum cubuk krakeri. (L)

2011-04-08T19:14:00.002+03:00

yaz gelsin dedikce hava daha da soguyor iyi mi.. cok sikildim lan!

olur o olur

2011-04-07T20:04:00.001+03:00

butun gun evde oturmak, got kanserinin dostu, zihnin dusmani. bi kere bu konuda anlasalim. ayrica hayallerle yasiyor bazilari demek istiyorum lan! bazi seyleri cok ozledim. cunku bazi seyler hakkatten ozlenir olm. sigarayi birakmayi planliyorum yine. hadi evde oturuyorum, bari sigarayi birakayim diye dusunuyorum, sonucta cigerlerden cok benim keseye zarar. yalniz birakirsam kendimi gultepe merkez camii'nde bulmaktan korkuyorum lan. bana yalan soylemeyi birakin artik! yeniden æceyip sarkilar dinlemeye basladim ayrica, gizliden firat'in listeye bakiniyorum uber seylerler var mi diye. sanirim delirium geliyo yine. benim genlerde ciddi ciddi bi gocebelik mevzusu var, arada depresiyor boyle, gitmek istiyor insan bi sure. nebleyim yani fayda etmiyor, uzaklasmak hos geliyo kulaga. bahar geliyo ayrica, polenler filan. sigarayi birakmak en iyisi cunku nefes aldirtmiyo olm bahar. yaz candir. yaz gelsin kurak kurak dolanalim lan. hem yazin tatil filan olur. sevgiliyle tatil olursa coksel olur. sevgilisiz tatil az guzel oluyo askljda sonra efendime honkureyim cihangir'e gidilir yaz gelince, besiktas'ta sabahlanir, taksim'de uyanilir, o sekil olaylar vuku bulur cunku yaz olm. neyse oluyo boyle seyler. ara ara soldan soldan geliyo boyle. gelir. olur o olur.

2011-04-06T22:47:00.002+03:00

yaz gelsin lan!

2011-04-02T16:50:00.000+03:00

hani boyle her sey iyiye dogru gitmeye baslar, insan sevinir ya, bende o durumlar cok kisa suruyor. hah, bu sefer olacak diyorsun, bambaska bir mevzu cikiyor yeniden, return of the mad. sikeyim. yahu hicbir sey iyiye gitmeyecek mi hayatimizda? yeter ulan! doya doya yasayamadan eriyoruz gunden gune. nerde siksok sey var gelip buluyor arkadas. yakinda roemheld sendromu gibi acayip seyler de cikacak arkadas, ben en cok ondan korkuyorum. yeter diyorum sadece. ustelik boyle durumlarda iletisimimiz nedense aninda negatiflesiyor. boyle kanli bicakli, hic sevmedigin biriyle konusuyormussun hissiyati uyaniyor insanda. anlamsiz. hani biz? nerde beraber olmanin dayanilmaz agirligi? olmuyor.

2011-03-31T17:07:00.001+03:00

internet güzel şey lan. insan özlüyor.

2011-03-17T02:09:00.001+02:00

"okyanus da nihayetinde balıkların çişi değil midir?" m.m

iskambilden kat çıkıyoruz da, her şey çok garip geliyor bana. duruşum bi garip. bir nedeni yok yalnızca huzursuzum. iç sıkıntısı. içki içmiyorum artık. sigarayı bıraksam iyi olacak. düzenli işe geçmeyi planlıyorum ama belirsizlik her şeyi bozuyor. yazın ne olacak? hayatım boyunca paraya bu kadar değer vermemiştim. insan büyüyünce paracı mı oluyor lan! bilmiyorum. şöyle beşiktaş'a inip kahvaltı yapmayalı uzun zaman oldu. iki lafın belini avea üzerinden kırmak. teknoloji özlemleri arttırıyor sanırım. yaz gelse de güneye gitsek, akdeniz bekler.. ben galiba uymayı sevmiyorum, bilemedim. gözümde fil sekerken yatıyorum ama sonra haleti ruhiyemde çığırışmalar vuku buluyor ve fil.. yahu bilmiyorum içsel bi olay sanırım. kitap okumaya başladım yeniden. olmuyordu bi süredir. yani böyle okuyorum, sonra çeviriyorum sayfayı, ee? o şekildi. geçti. geçiyor bazı şeyler demek ki, negsel. kitap candır hem. nebleyim sonra bugün tavuk filan kızarttım, ama kızarmadı köpoğlu. çiğ tavuk da yenmez yani, neyse ki mahallemizde zibil gibi kedi var. kedi de candır bak. sonra işte biraz müzik filan dinledim. müzik resmen canandır lan! sonra biraz daha özledim, biraz daha. kola filan içtim biraz. kahve bitmiş, e tabi para da olmayınca kahve alınmıyor. neyse ki süt var, birazdan ballı süt yapıp içeceğim. kilo almak gibi bi hedefim var, bakalım. sigarayı bırakırsam alırım aslında ama sigara sonuçta. öyle ha deyince bıraklmıyor. aslına bakarsan kimi durumlarda sigara candır. neyse nebleyim mutfağa gideyim ben en iyisi. biraz tck'ya söveyim, biraz camdan karşı apartmanın duvarına bakayım, biraz daha murat menteş okuyayım. nebleyim uykum gelir belki, belki o.

duygu

2011-03-16T18:19:00.000+02:00

seni kimse anlamıyor duygu

yıkandığın su, yürüdüğün yol, omuzunda gezinen melek

şemsiyende sayı saymayı öğrenen yağmur

sarmaşık gibi yüzüne sarılan ayna

seni kimse anlamıyor duygu

binicisiz atlar, yeleli gece, elini altına soktuğun yastık

hep başkalarının sevdiği şarkıları çalan radyolar

kırmızı şarap gibi alnında gezinen ateş

seni kimse anlamıyor duygu

denizdeki şişe, şişedeki mektup, mektuptaki söz

tuttuğun günlüğe düşen gölge

kuruttuğun çiçeklerden uçup giden koku

seni kimse anlamıyor duygu

kırılan bardak, taşan süt, eteğine sıçrayan çamur

yorgunlukta başını dayadığın omuz

rüzgarın getirip pencerenin önüne bıraktığı kuştüyü

seni kimse anlamıyor duygu

yıldırım aşkları, boşanma davaları, evine dönen yolcu

aşkını portofino mu mortofino mu, neyse işte öyle

bir yerlerde bulduğunu şarkısında anlatan adam

ve mırıldanan

yalnızca mırıldanan kalabalıklar kentin iç organlarında

seni kimse anlamıyor duygu

yaşını başını aldığı halde neden teyze olmadığını kimsenin

bilmediği güzin abla

bilginin kurutulacak bir çamaşır olduğunu sanan okul

bir terliksi hayvan olduğunu

ve tek hücreli canlılar gibi bölünerek çoğaldığını düşünen devlet

seni kimse anlamıyor duygu

ayın arkada kalan karanlık yüzü

aşkın sana bakan yaralı yüzü

ve kayarlarken dilek tuttuğun yıldızlar

"birisi çıkıp

yalnızca

beni ben

olduğum için

sevsin

tanrım!

ama

geç olmadan,

olur mu?"

akgün akova..

Yaşasın Open DNS!

2011-03-01T19:47:00.000+02:00

okuyabiliyorsan sorun yok zaten.

2011-02-28T21:31:00.003+02:00

"birden nasıl oluyor sen yüreğimi elliyorsun"

25.02.2011

2011-02-27T22:13:00.001+02:00

tehlikesi büyük, etkisi muazzam, heybetli bahçelerde infilak eden bir aşkın, bir dünün hiyakesidir diyeceklerim. diyeceklerim, yaptıklarımın yansıması olarak kalacaktır ve bir duble votka daha, daha., again..

hoppipolla..

sevdiği yazarla tanışan bir okurun heyecanı ile başladı gün. gün, bize kalırsa, bir kadeh öküz gözüyle eşdeğer ölçüde güzel, en az onun kadar da tat bırakacaktı ruhta. tıpkı hoppipolla gibi geliyordu, umutla. aşk mı? öyle bir şarkı yok. huşu içinde dinlenen şarkılar eşliğinde gelindi öğlen vakitlerine. iyiydik ekin.

gong..

ansızın kopan bir martı çığlığının geceyi yırttığı o kör an. o talihsiz addettiğim telefon konuşması. durdurak bilmeyen gönlüm. ben sevince en çok ayaklarım üşüyor. sevinç ile hüzün kardeş midir ekin? gong dinledim biraz. biraz sana baktım: kötüydük.

njosnavelin..

öyle durup bakman.. ne çok! şemsiyeyi gözüme sokuyor oluşun, beni kör etme niyetin aşkımızı köreltmedi. dünyanın en kötü barında, bi' an bile olsa iyiydik. sonra sen gittin, şarkı bitti.

---

biraz dolaştım sonra. vitrinlere, insanlara, kaldırımlara baktım. daha, daha. hava soğuk, istiklal kalabalıktı. çocuklar mendil satıyorlardı insanlara, almadım, yürüdüm. eve gitmeye niyetim yoktu, hata yapmaya geldim.

---

salka.. daya!

her zaman kendimi kendime açıklamaktan korktum. beyoğlu'nda, yan yana sokaklarda, ayrı barlardaydık. sen arkadaşını dinliyor, ben ntvspor izliyordum. sen arkadaşını daha çok dinlerken, ben, onulmaz bir yolda tam gaz şarampole yuvarlanıyordum ekin. ve geldin. hoş geldin ekin. cenazemi kaldırmaya mı geldin? hoş geldin sevgilim, lakin pek hoş bulmadın. karşında, karşında olmayan bi' adam, sarhoş bi' adam, adamlıktan çıkmış bir vodka şişesi. ne silsile! sonra o seksensekiz çizişim ve çıldırışın.. sonra o taksi serüveni ve gidişim. sonra o melun sözler ve ağlayışın. can yakışım. can yakışın. gecenin sonu ve müzik: çıt!

---

şimdi kocaman bir çizgi çekmeli o günün altına. tarihe kara kalemlerle yazılmalı seni üzüşüm, insanlıktan çıkışım, son. yapacaklarımız, yaptıklarımızı telafi etmeyecekse de, yeni bir paragrafa her zaman ihtiyaç duyar insan. şimdi bu hayatı bir de bilmediğimiz gibi yaşayalım. mesela ben birayı denize dökeyim sen beni öp; sen bana öyle gül ve beni daha geniş bir salona alsınlar. ben sana patik alayım sen öylece.. ben sana seni seviyorum diyeyim sen bana seviyorum seni.. hoppipolla..

njósnavélin

2011-02-27T01:06:00.003+02:00

ne sirtimda cigligini ta$idigim svefn-g-englar, ne ekin tarlalarinda ko$tuturtan hoppipolla, ne de yildirtan salka, hicbirisi bunun cikardigi duygu huzmesini kotaramiyor bende. huzunluyken cok huzunlu, mutluyken cok mutlu ediyor beni, allak bullak ediyor. sonsuzlugun sesindeki ciglik; sessizligin tam ortasindaki ruj lekesi oluyor..

ve yeniden..

2011-02-24T16:32:00.000+02:00

evet yeniden sigur ros. eskisi gibi saatlerce huzun seanslari ya$atmiyorlar artik. boyle bi' umut dolu, gune$li gunler gorecegiz havasinda geliyorlar. ekinekinekin geliyorlar.

2011-02-21T23:59:00.001+02:00

özledim.

"bir boşluk ki nasıl insanla dolsun"

2011-02-20T01:13:00.001+02:00

yaktık geceyi niko!

2011-02-19T07:18:00.004+02:00

ve sabaha karşı bi' telefonla gelir ölüm. hani hemen içindeki sıkıntıyı yoruverirsin ona. öyle olur çünkü. hani daha az önce yazmıştık ya "ve sabaha karşı tüm kentte yükseklik korkusu" diye, başka can için.. hayırdır, diye açılıyormuş bu saatte telefonlar ama hiç hayır olmuyormuş niko. çok eskilerden bir dost "niyazi öldü kardeş" diyebiliyormuş sabahları. sabahları virajı alamayan arabalar oluyormuş, kardeşler ölüyormuş sabahları. otopsi için morgta bekletiyorlarmış kardeşleri. ve hep sabaha karşı bi' telefonla geliyormuş ölüm haberleri..

ulan şimdi ne olacak izmir? yolum düştüğünde kimi arayacağım ben? kiminle eskiyi yad edecem alsancak'ta? magosa ne olacak? sabaha kadar içip kim kaldıracak yurtları ayağa? kim yazacak şimdi cıbırlara, yatağa atacak? ne olacak şimdi minakoyim!

lan!

"ve sabaha karşı tüm kentte yükseklik korkusu"

2011-02-19T04:38:00.002+02:00

o kolyeyi tutuşun..

the king of limbs

2011-02-19T02:00:00.001+02:00

bakcaz artik.

tık!

kamera stop!

2011-02-18T04:19:00.000+02:00

kaybettigini anladiginda insan, insanliktan cikiyor. her yer o oluyor. her $ey o. istiklal'de birine carpiyorsun ve "baki$lari ilac gibi geliyor" sana, sonra devam. bi umuda aldanip yillarca boyle ya$ayabilirim gibime geliyor. insan sevse dahi dunya guzel bir yer degil bence. "insan sevdimiydi buna bir care dusunmeli." cunku isler tersine dondugunde dunya hakkatten cirkinle$iyor. ba$kala$iyorum. oysa negsel adamdim, diye du$unuyorum $imdilerde. galiba ben sevince hircinla$iyorum. galiba ben cok sevince sevmek anlam kazanmiyor. anlamsizla$iyorum. kotaramiyorum. panik haldeyim. tum hucrelerim cekiliyor, du$unmeden seviyorum. agzimdan cikanlari kalpler parcaladiginda farkediyorum, ki artik cok gec. ketumlugum bundan olsa gerek. 'bu kiz, kendim olabilmem icin eksik olan $eydi' ama yitirdim. hayatimi ve hayatini kendi ellerimle yerleyeksan ettigim icin kendimi ayakta coksel alki$liyorum e. $imdi daracik bi yoldayiz. tunelin sonundaki o i$ik guni$igi degil, bildigin "stop" yazan sinyalizasyon lambasi.